İmam Hüseynə də bu səbəbdən nifrət edirlər... - Elçin Alıoğlu yazır

Bu gün Aşuradır.

Mənimçün fərqli gündü. Ki, tarixə şəhidliyin, qəhrəmanlığın, cəsarətin timsallarından olan Hüseyn qanı ilə, canı ilə, əqidəsi və şərəfi ilə möhürünü vurub bu gün.

Aşuranı bəyənməyə bilərlər, İmam Hüseynə lağ edə bilər, dinə, inama, inanana, Allaha və müsəlmana şəbədə qoşa bilərlər. Qoşsunlar, etsinlər.

Amma heç nə də alınan deyil.

Çünki...

Azərbaycanda bəlli kəsim var ki, canqı çocdan cəhənnəmə vasil olmuş modernizmin poçtla gələn "qara kağız"ı olan postmodernizm mərəzinə tutulublar, asqırırlar ateizmdən tutmuş nihilizmədək hər vəbalı.

Əxbar da o ki, həmin vəbalılar özlərini müdrik, ağıllı, dərrakəli, uzaqgörən bilirlər.

Ateist deyiblər və Aşuraya, bu günü özünə qəsəm sayanlara lağ edirlər.

Onların davası inanca deyil - özləri demişkən, müsəlmanın Allahı ilədi.

Xristianın xaçlı, yəhudinin maqendavidli, buddistin sansaralı tanrısı ilə işləri yox.

Miskin davadı bu, inanın.

İmam Hüseynə də bu səbəbdən nifrət edirlər - onun kim olduğunu, nə etdiyini dərk etmədikləri üçün.

"Hakimiyyət, siyasət davasıdır da", "ərəbdən bizə nə..." və ilaxır.

Tarixdə bir qəhrəman göstərin ki, hakimiyyət davası etməyib və ya hakimiyyət üçün dava etməyib.

Hakimiyyət xalqdı, insandı, dövlətdi, torpaqdı.

Babəkin davası nə idi? Məzdəkin, Hürrün, Cavidanın, Cavanşirin, Fətəli xanın, Cavad xanın, Uilyam

Uollasın, Şarl de Qollun, Napoleonun, İsgəndərin, Çingizxanın, Teymurləngin, Nəsiminin, Rəsulzadənin, Şah İsmayılın... Daha kimlərin.

Hamısının davası ya siyasət, ya hakimiyyət, ya əqidə, ya məfkurə, ya da mənsub olduğu qövmün davası.

Çalışdığı, oxuduğu, yaşadığı yerdə rüşvətxora, zalıma, tərbiyəsizə, müştəbehə başını qaldırıb söz deyə bilməyən, "nə edim, balalarım var, ailəm var" deyən zavallı ailəsini, körpələrini, gələcəyini, özünü əqidəsinə, həqqə, haqqa görə qılınc qabağına verən və ölümü də qorxudub ölümsüzləşən adama lağ edirlər.

Sosial şəbəkələrdə yaşayanlar, telefonu bağlayandan sonra gözüqıpıqlığı yaşam tərzi edənlər insanların insan kimi yaşaması üçün qanını halal edənə ağız büzürlər.

Gözünün qarşısında, şəhərin mərkəzində qadınları seçimləyən ərəbin şorgöz və erkək ulaq baxışlarını görsə də, susan, daş kimi laqeyd olanlar burada sinələrinə vurub ərəb bəyənmirlər.

Və o ayrı ki, hansısa milləti bəyənməmək absurddu, idiotizmdi.

Almanın ağlına da gəlməz desin ki, yəhudi İsanın dinindən mənə nə.

İngilis və yainki fransız əsla deməz ki, Müqəddəs Pavel hakimiyyət savaşı aparıb, mənə nə.

Amma burada Quran, İslam, imam Hüseyn barədə deyirlər.

Niyə, bilirsinizmi?

Çünki aşağılıq, kiçiklik, natamamlıq kompleksidi.

İmam Hüseyn fransız Benedikt və ya ingilis Georgi olsaydı, müqəddəsləşərdi belələrinin gözlərində.

Necə ki, "Müqəddəs Patrik bayramı"nda Bakıda pivəxanalarda qıcqırdılmış arpa suyu içməklə avropalı sayılır bir parası özünü.

Pivə içmək, ateitstlik müasirlik və inkişaf olsaydı, it-pişik sümükləriylə bəxt açmağa çalışan insanların çox olduğu Nigeriya indi dünyaya meydan oxuyardı.

Pivə içənlərin sayı bizimlə müqayisədə dəfələrlə üstün olan Liberiya indi Marsa siçan yollardı.

Ateizm inanca lağlağı etmək deyil.

Ateizm bisavadlıq deyil.

Və ateizm özünü hamıdan ağıllı saymaq heç deyil.

Qərb fəlsəfəsinin 19-cu əsrdə dediyini indi-indi dilimizə tərcümə olunduğu vaxtda həmin ləhcəli, kəlləmayallaq tərcümələri oxuyub "Axxx, Yevropa!" imrənənlərə onların Zevsi yardım etsin.

Ambulator, ya stansionar - fərq etməz.

Elçin Alıoğlu
Milli.Az