"Ayağı yoxdur" deyə qışqırdı - İmran Cəfərzadənin faciəsinin təfərrüatları - YENİLƏNİB - VİDEO

"Siz qorxulu filmlərə baxmışınız. Bizim üç gün əvvəl yaşadıqlarımız ondan daha dəhşətli idi. O səhnəni heç vaxt, ölsəm də, unutmayacam". Publika.az xəbər verir ki, bu sözləri Fidan Baxşıyeva deyir. O, "Nabran Holiday Village" istirahət mərkəzində bir neçə gün əvvəl bədbəxt hadisə nəticəsində ayağını itirən bacısı oğlu İmran Cəfərzadəni boğulmaqdan xilas edərkən yaşadıqlarını danışır, sanki yenidən o anlara qayıdır.

İmranın hovuzda başına gələnlər, bir ayağını itirməsi, digərinin isə 40% sümüyünün qalması bir neçə gündür ki, ölkə gündəminin əsas mövzusuna çevrilib. İmranı tanıyan-tanımayan hər kəs ürək ağrısı ilə oxuyur, izləyir xəbərləri. Kimiləri isə baxmaqla kifayətlənmir dəstək üçün birbaşa xəstəxanaya gəlir.

Hazırda İmranın saxlandığı Mərkəzi Kliniki Xəstəxananın həyəti ailəyə dəstək üçün gələn insanlarla doludur. Qadınlar bir tərəfdə, kişilər isə bir tərəfdə ailə üzvlərinə dəstək olurlar. İmranın valideynləri isə bir an belə olsun onun yanından ayrılmır. Biz də İmranı saxlandığı 210 nömrəli otaqda ziyarət etmək istədik, amma xəstəxana rəhbərliyi buna icazə vermədi.
Buna görə də, ailə üzvləri ilə danışıb, xəstəxananın həyətində məlumat almaq istəyirik.

Hadisənin verdiyi əsəb və gərginliklə nə edəcəyini bilməyən babası Cavanşir Baxşıyevlə əvvəlcə telefonla danışırıq. Əvvəlcə danışmaq istəməyən, Cavanşir bəy sonra razılaşır. O, uşağın sağalıb ayağa qalxmasına ümidlərinin az olduğunu deyir: "Bir ayağı yox, o birinin də bərpa olunacağına ümidimiz çox deyil, gözləyirik. Həkimlər də çalışırlar ki, yara çirk eləməsin. Həkimlər deyir, pər sağ ayağının damarlarını aparıb, o biri ayağında isə 1 damar qalıb. Ona görə də heç nə edə bilmirlər. İmkanımız daxilində çalışırıq ki, pul toplansın, Almaniyaya aparaq. Almaniyada da tam sağalacağı dəqiq deyil. Əvvəlcə köçürüləcək ayaq tapılmalıdır, onun da bədənə uyğunlaşıb-uyğunlaşmayacağı bilinmir. Protez qoyulsa da, gərək uşaq böyüdükcə Almaniyaya aparıb dəyişdirilməlidir. Bunlar hamısı əlavə vəsaitdir. Heç deyilən pul da dəqiq rəqəm deyil. Həm də təkcə müalicə, əməliyyat xərci deyil ki, ora getməyimiz qalmağımız hamısı əlavə vəsait deməkdir. Bəlkə, bir Allah bəndəsi çıxıb bütün xərcləri qarşılayacaq. Kömək üçün hesab açılıb, ora pul köçürən də var, burda gətirib verən də. Tanıyan-tanımayan hər kəs çalışır ki, kömək etsin. Allah hamıdan razı olsun".

Cavanşir bəy istirahət mərkəzini də günahlandırmaq istəmədiyini deyir: "Ay qızım, kim bilə-bilə etməyiblər də. Amma bir tərəfdən də səhlənkarlıq etdikləri göz önündədir. Hovuzda tək bizim uşaq olmayıb ki, onların heç biri düşünülməyib. Nə üçün setka olmayıb?"

İmranın babası ilə söhbətləşərkən bu vaxt xalası, onu ölümdən xilas edən Fidan Baxşıyeva yanımıza gəlir: "Hamı nəsə deyir, danışır, amma mən hisslərimi ifadə edə bilmirəm. İki yaşı olsa da, çox bacarıqlı uşaq idi, üzməyi də bacarırdı, hadisədən əvvəl, hovuzda atasının yanında idi. Anası da, mən də kənarda oturmuşduq. Hovuzun içində divara yaxın idilər. O vaxt da motoru qoşublar, setka olmayıb içində. Biz nə olduğunu başa düşmədik. Elə bildik ki, uşaq boğulur, ya da başqa bir şeylər ağlımıza gəldi. Belə olacağını təsəvvür belə edə bilməzdik. Atası suyun içində axtarmağa başladı. Baxmayaraq ki, sudan qorxuram, özümü suya atdım, başladım axtarmağa. Uşağı tutdum, elə bildim ki, onu daş altından çıxarıram. Sudan çıxaranda ağzından köpük gəlirdi, rəngi gömgöy olmuşdu. Sevinərək uşağı qaldırdım bacıma göstərdim ki, tapdım, tapdım.

Bacım qışqırdı ki, "ayağı yoxdur", "bəs ayağı hanı", sonra atası qışdıqdı. Çox dəhşətli, sözlə ifadə etmək mümkün deyil yaşadıqlarımızı. Ən qorxulu filmlərdə belə bu cür səhnə görməzsiniz. Bir ayağı kəsilib, o birində isə daban, barmaqları yoxdur. Düşünün kiçik bir yara olanda onun ağrısına dözmək olmur, bu elə bil ət maşınından çıxmış kimidir. Gerisini siz təsəvvür edin".

Biz orada olarkən ailəyə yaxın olan, hətta olmayan insanlar da gəlir, bacardıqları qədər köməklik edəcəklərini deyirdilər. Yaxınları deyir, İmran yaşıdlarından çox fərqli idi. O qədər şən, canlı uşaq idi. Daim hərəkətdə idi, ondan böyük uşaqlar üzə bilməsələr belə, o bacarırdı.

Biz xəstəxanada olarkən millət vəkili Qənirə Paşayeva da ora gəldi. O, İmranın valideynləri, xəstəxana rəhbərliyi ilə görüşüb. Uşağın vəziyyəti ilə maraqlanıb, necə köməklik ediləcəyi barədə danışıblar.

İndi bütün ailə, yaxınlar sanki bütün problemlərini unudub, indi onlar üçün, sadəcə, İmranın sağalması önəmlidir. Xalası gözünü, nənəsi canını belə verməyə hazırdır, təki İmran sağalsın. Amma onların gözlərini, canlarını verməsi belə, İmranın ayağını qaytaracaq gücə sahib deyil. Ayağın bərpası üçün isə ən azı 50 min avro lazımdır. Artıq prezident İlham Əliyev İmranın bütün xərclərinin dövlət hesabına qarşılanması üçün tapşırıq verib. Başqa İmranların ayaqlarını itirməmələri üçün isə bu mərkəzlərə qarşı diqqət artırılmalı, hadisədə günahkar tərəf cəzasını çəkməlidir.