Emosional yetkinlik bir insanın öz hisslərini idarə edə bilməsi və başqalarının hisslərinə empatiya ilə yanaşma bacarığıdır. Əgər valideyniniz bu bacarıqlardan məhrum olubsa, bu, sizin yetkinlik dövrünüzdə dərin izlər qoyur.
Milli.Az həmin 5 əlaməti təqdim edir:
Hisslərinizə əhəmiyyət verilməyib
Emosional yetkinliyi olmayan valideynlər uşağın qarnını doyura, onu məktəbə göndərə bilərlər (fiziki qayğı), lakin uşağın kədəri, qorxusu və ya sevinci ilə maraqlanmazlar. Uşaq "hisslərim önəmsizdir" düşüncəsi ilə böyüyür.
Rolların dəyişməsi
Bu ailələrdə uşaq tez-tez valideyninin "psixoloqu" və ya "böyüyü" rolunu üzərinə götürür. Valideyn öz problemlərini uşağa danışır, ondan təsəlli gözləyir. Nəticədə uşaq öz uşaqlığını yaşamadan böyük məsuliyyətlər altında qalır.
Valideynin hissləri hər şeydən önəmlidir
Əgər valideynin kefi pozulubsa, bütün ev xalqı buna uyğun davranmalıdır. Onların emosional vəziyyəti evin havasını müəyyən edir. Siz öz ehtiyaclarınızdan çox, valideyninizi "sakitləşdirmək" və ya "razı salmaq" üçün enerji sərf etmisinizsə, bu, böyük bir işarədir.
Yaxınlıqdan qorxma və ya güvən problemi
Emosional baxımdan soyuq bir mühitdə böyüdüyünüz üçün yetkinlik dövründə insanlarla sağlam emosional bağ qurmaqda çətinlik çəkə bilərsiniz. Ya çox qapalı olursunuz, ya da qarşı tərəfin sizi tərk edəcəyindən qorxaraq hədsiz dərəcədə fədakar davranırsınız.
Sərhəd qoymaqda çətinlik çəkmək
Bu növ valideynlər uşağın şəxsi sərhədlərinə (fikirlərinə, otağına, seçimlərinə) hörmət etmirlər. Siz böyüdükdə belə, "yox" deməyi valideyninizə qarşı bir xəyanət kimi hiss edə bilərsiniz və bu günahkarlıq hissi həyatınızın digər sahələrinə də sirayət edir.
Bu vəziyyəti dərk etmək sağalmanın ilk addımıdır. Valideyninizi dəyişdirə bilməsəniz də, öz daxili uşağınıza həmin valideynin vermədiyi şəfqəti göstərməyi öyrənə bilərsiniz.
Lalə Qüdrətova
Milli.Az





